ശിശിരങ്ങൾ

“ഇലകൾ കൊഴിഞ്ഞ ചില്ലയിൽ
പക്ഷികൾ കൂടുകൂട്ടാൻ വരുന്നില്ല —
ശൂന്യതക്ക് ചൂടില്ലെന്ന സത്യം
അവക്ക് നന്നായി അറിയാം.

പുഴ വറ്റുമ്പോൾ
മത്സ്യങ്ങൾ ജീവൻ വഴുങ്ങും;
കരയ്ക്കുള്ള ശ്വാസമില്ലെന്ന്
അവരുടെ ശരീരം സ്മരിക്കുന്നു.

സമുദ്രം വരണ്ടും
കടലിലെ ജീവൻ മങ്ങിയാൽ
നടുങ്ങുന്ന ജലം പോലും
ഒരു ചരിത്രമാകും.

എന്നാലും
ഭൂമിയും സൂര്യനും ആകാശവും —
മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുകൾ ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന ലോകം
അവന്റെ പേരിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

മർത്യൻ നീണാൾ വാഴട്ടെ,
അവന്റെ പാദത്തലയിൽ
ഭൂമിയുടെ വട്ടങ്ങളും
ചന്ദ്രന്റെ നിശ്ശബ്ദ വഴികളും.

അവനിലേക്കുള്ള ഈ വഴിപാടിന്റെ മുമ്പിൽ
ഞങ്ങൾ നമിക്കുന്നു —
അർത്ഥത്തോട്,
അനുഭവത്തോട്,
ജീവന്റെ ചെറുതായും
മഹത്തായും തോന്നലുകളോട്.”

***