കമ്പോളവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട മലയാളിയുടെ മരണവാങ്‌മയം : എ.സി. ശ്രീഹരിയുടെ ‘എവിടെ ലോൺ?’

പ്രിയകവി എ. സി. ശ്രീഹരി മാഷിന് ആദരാഞ്ജലികൾ.

അകാലവിയോഗത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ശ്രീഹരിമാഷിൻ്റെ ‘എവിടെ ലോൺ?’ എന്ന കവിതയെക്കുറിച്ചെഴുതിയ വിചാരങ്ങൾ വീണ്ടും പോസ്റ്റ് ചെയ്യുകയാണ്.

***

ബാലചന്ദ്രൻ ​ചുള്ളിക്കാടിന്റെ എൺപതുകളിലെ പ്രശസ്തമായ എവിടെ ജോൺ എന്ന കവിതയുടെ ശീർഷകത്തെയും ഘടനയെയും ബോധപൂർവ്വം കടമെടുത്ത്, കാലാനുസൃതമായ ‘പാരഡി’ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് എ. സി. ശ്രീഹരി എവിടെ ലോൺ?’ എന്ന കവിതയിൽ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. എൺപതുകളിലെ മലയാളിയുടെ അസ്തിത്വദുഃഖം ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെത്തുമ്പോൾ എങ്ങനെ സാമ്പത്തികവും ഉപഭോഗപരവുമായ തൃഷ്ണകളായി വഴിമാറുന്നു എന്നതിന്റെ കൃത്യമായ രേഖപ്പെടുത്തലാണീ കവിത. നഗരത്തിന്റെ വസന്തങ്ങളിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ തന്റെ സുഹൃത്തിനെ അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ തന്നെ പൂർവ്വകാല യൗവനത്തെയും മനുഷ്യത്വത്തെയുമാണ് ചുള്ളിക്കാടിന്റെ എവിടെ ജോൺ അന്വേഷിക്കുന്നതെങ്കിൽ, എവിടെ ലോണിൽ മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ അന്വേഷിക്കുന്നത് മനുഷ്യനെയല്ല, ലോണിനെ’യാണ്. സ്നേഹത്തിനും ബന്ധങ്ങൾക്കും മീതെ പണം പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട നവലിബറൽ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അന്വേഷണമാണിത്. മനുഷ്യന് പകരം പണം ദൈവമാകുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് ശ്രീഹരി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പണത്തിനും ആഡംബരത്തിനും പുറകെ പാഞ്ഞ് സ്വയം നശിച്ച തലമുറയുടെ പോസ്റ്റ്മോർട്ടം റിപ്പോർട്ടാണിത്. ​”എവിടെ ജോൺ?” എന്ന ദാർശനിക ചോദ്യത്തെ, “എവിടെ ലോൺ?” എന്ന സാമ്പത്തിക ചോദ്യത്തിലേക്ക് ചുരുക്കിയതിലൂടെ, ഒരു സമൂഹമെന്ന നിലയിൽ മലയാളിയുടെ വൈകാരികവും സാംസ്കാരികവുമായ അധഃപതനത്തെ വളരെ കൃത്യമായിട്ടാണ് എ. സി. ശ്രീഹരി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ആഗോളീകരണത്തിന്റെയും ഉപഭോഗസംസ്കാരത്തിന്റെയും പിടിയിലമർന്ന ശരാശരി മലയാളിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പതനത്തെയും അനിവാര്യമായ മരണത്തെയും കവിത ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. സാമ്പത്തികവും സാംസ്കാരികവും സാമൂഹികവും പാരിസ്ഥിതികവുമായ ഒരു ജനതയുടെ സമ്പൂർണ്ണ നാശത്തിന്റ ദുരന്തചിത്രത്തെ . ഒരു പോസ്റ്റ്മോർട്ടം റിപ്പോർട്ടിന്റെ കൃത്യതയോടെ കവി കീറിമുറിക്കുകയാണ്. മരണമെന്നത് ശ്വാസം നിലയ്ക്കുന്ന ശാരീരിക അവസ്ഥ മാത്രമല്ലെന്ന് കവിത ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

കവിതയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതീകം മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ ആണ്. ദേവാസുരം എന്ന കച്ചവടസിനിമയിലൂടെ മലയാളി നെഞ്ചിലേറ്റിയ ആർക്കും തോൽപ്പിക്കാനാവാത്തതും അഹങ്കാരിയുമായ സവർണ്ണ ഫ്യൂഡൽ നായകനാണ് നീലകണ്ഠൻ. എന്നാൽ എ. സി. ശ്രീഹരി മാടമ്പിയായ നായകബിംബത്തെയും പുരുഷാധികാരത്തെയും ഇവിടെ നിഷ്കരുണം പൊളിച്ചെഴുതുന്നു.

“പഴയകാല പ്രതാപങ്ങൾ
പൈതൃകമായി ശാന്തമായി
കരുണമായി ബീഭത്സമായി
നിവർന്നുപൊങ്ങീ നീലകണ്ഠൻ.”

ലോകബാങ്കിനും ആഗോളീകരണത്തിനും മുന്നിൽ തന്റെ സകല പ്രതാപങ്ങളും അടിയറവു പറയേണ്ടി വരുന്ന, ഒടുവിൽ ഭാര്യയ്ക്കും മക്കൾക്കും മുന്നിൽ തോറ്റുപോയ ഒരു ശരാശരി മലയാളിയായി ‘സൂപ്പർ ഹീറോ’ മരിക്കുന്നു. സ്വന്തം അധ്വാനം കൊണ്ട് കുടുംബം പുലർത്തുന്ന പുരുഷൻ എന്ന സങ്കല്പം തകർന്ന് സകലതിനും ലോണിനെ ആശ്രയിക്കുന്ന ദയനീയ രൂപമായി അയാൾ മാറുകയാണ്

മനുഷ്യന്റെ പതനത്തിനൊപ്പം അവന്റെ ചുറ്റുപാടുകൾക്കും സംഭവിക്കുന്ന മരണത്തെ കവിത അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. പ്രകൃതിയോടിണങ്ങി നിന്നിരുന്ന പഴയ നിർമ്മിതികളെ തകർത്ത് അവിടെ കൃത്രിമമായ ആഡംബരങ്ങൾ നിറയ്ക്കുന്നതിലൂടെ വാസ്തുവിദ്യയുടെ ജൈവികത മരിക്കുകയാണ്.

“നാലുകെട്ടിൽ മാർബിളിട്ടു
തെക്കിനിത്തറ പടിഞ്ഞേറ്റ*
വടക്കിനിയും കടപ്പയിട്ടു.”

കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമല്ലാത്ത മാർബിളും കടപ്പക്കല്ലും വിരിക്കുന്നതിലൂടെ, പ്രകൃതിയുമായുള്ള മലയാളിയുടെ ജൈവബന്ധമാണ് എന്നെന്നേക്കുമായി വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുന്നത്. പഴയത് വിറ്റ് പുതിയത് വാങ്ങുക എന്ന ഉപഭോഗതൃഷ്ണയാണ് ഈ മരണപരമ്പരയ്ക്ക് തുടക്കമിടുന്നത്. ഉൽപ്പാദനത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്നും കടത്തിലധിഷ്ഠിതമായ വ്യവസ്ഥിതിയിലേക്കുള്ള മാറ്റമാണിത്.

“കടം നല്കാൻ ബാങ്കുവന്നു
ഐ എം എഫ്, ലോകബാങ്ക്
ഹയർപർച്ചേർസ് സ്കീമു വന്നു
ആകെ മുങ്ങീ നീലകണ്ഠൻ.”

സ്വന്തം അധ്വാനം കൊണ്ടല്ലാതെ, ഐ.എം.എഫും ലോകബാങ്കും മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന നവലിബറൽ നയങ്ങളിലൂടെ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന സമാന്തര സാമ്പത്തിക ലോകം ഇവിടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. ലോൺ അടയ്ക്കാൻ വേണ്ടി വീണ്ടും ലോൺ എടുക്കുന്ന വിഷമവൃത്തത്തിൽ അകപ്പെടുമ്പോൾ സാമ്പത്തിക മരണം പൂർണ്ണമാകുന്നു.

“ഇണയ്ക്കാളെ വേണമെങ്കിൽ
പണംവേണം, ലോണു ദൈവം.”

സാംസ്കാരികമായി മലയാളി എങ്ങനെ കോളനിവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് ഈ വരികളിൽ വ്യക്തമാണ്. പരമ്പരാഗത ഈശ്വരസങ്കല്പങ്ങൾ മരിക്കുകയും പകരം ലോൺ പുതിയ ദൈവമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഫെയർ ആൻഡ് ലൗലി, ഐസ്ക്രീം പാർലറുകൾ, ഓനിഡ ടിവി, കമ്പ്യൂട്ടർ തുടങ്ങിയവയുടെ കടന്നുകയറ്റം മലയാളിയുടെ സാംസ്കാരിക സ്വത്വത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. അധ്വാനിക്കാൻ ഇതരസംസ്ഥാനക്കാരെ ആശ്രയിക്കുന്ന മലയാളി സ്വയംപര്യാപ്തത നഷ്ടപ്പെട്ട വെറുമൊരു ഉപഭോക്തൃ മൃഗമായി മാറുന്നു. നവോത്ഥാന മൂല്യങ്ങൾ അഥവാ പുരോഗമനം പത്തിതാഴ്ത്തുന്നു. പകരമായി വ്യാജ ആത്മീയതകളിലേക്കും സ്കാൻഡലുകളിലേക്കും (സൂര്യനെല്ലി, കുമരകം) അവ കൂപ്പുകുത്തുന്നു. ഇത് ഒരു ജനതയുടെ ധാർമ്മികമായ മരണമാണ്.

കേരളം എക്കാലത്തും അഭിമാനിച്ചിരുന്ന രാഷ്ട്രീയ പുരോഗമനത്തിന് സംഭവിച്ച അപചയത്തെ കവി അതിനിശിതമായി ഈ വരികളിൽ പരിഹസിക്കുന്നുണ്ട്. “പുരോഗമനം പത്തിതാഴ്ത്തി പുട്ടപർത്തീപ്പോയി വന്നു” എന്ന വരികളിലൂടെ, യുക്തിബോധം ഉപേക്ഷിച്ച് വ്യാജ ആത്മീയതയ്ക്ക് കീഴടങ്ങുന്ന മലയാളിയെ കാണാം. പുരോഗമനം മരിക്കുമ്പോൾ പകരം വരുന്നത് വിനോദവ്യവസായത്തിന്റെ അധിനിവേശമാണ്. ‘ഹോളിവുഡ്, ബോളിവുഡ്, നിളാവുഡ്’ എന്നിങ്ങനെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വിനോദ വ്യവസായങ്ങൾ ഉപഭോഗസംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി മലയാളിയുടെ ചിന്താശേഷിയെ മരവിപ്പിക്കുന്നതിനെ ‘അധോഗമനം’ എന്നാണ് കവി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിൽ നിന്നകന്ന് വെറും കാഴ്ചക്കാരായി മാറുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയമായ മരണം കൂടിയാണിത്. വായ്പകളിലൂടെ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ ആഡംബരങ്ങൾക്കിടയിൽ നീലകണ്ഠന്റെ ശരീരവും തകരാൻ തുടങ്ങുന്നു. വിദേശ കാറുകളുമായി ആധുനികത ആഘോഷിച്ച അയാളുടെ നട്ടെല്ല് തകരുന്നു.

“ഡിസ്ക് വാങ്ങി
ഡിസ്കവറി വാങ്ങി
ഡിസ്ക്കിളകിക്കിടപ്പായി
കോട്ടക്കൽ പ്രതിമയായി”

ഒടുവിൽ ചികിത്സാർത്ഥം കോട്ടക്കൽ വൈദ്യശാലയിലെത്തുകയാണ്. അനങ്ങാനാവാതെ പ്രതിമ പോലെ കിടക്കേണ്ടിവന്ന അവസ്ഥയെ ‘കോട്ടക്കൽ പ്രതിമ’ എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ചലനമറ്റ് ജീവച്ഛവമായ ശരീരത്തെയാണ് ഈ പ്രയോഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പ്രഷറും ഷുഗറും കൊളസ്ട്രോളും മാത്രമല്ല, പ്രതിരോധശേഷി ഇറ്റിറ്റായി ഇല്ലാതാകുന്നു. ആഗോള വിപണിയിൽ നിന്നും നമ്മൾ ആർജ്ജിച്ചെടുത്ത കടങ്ങൾ കൂടുമ്പോൾ, നമ്മുടെ സ്വാഭാവികമായ ‘പ്രതിരോധശേഷി’ കുറയുന്നുവെന്ന വിരോധാഭാസം ( ഐറണി) ഇതിലുണ്ട്. ഇത് സാമൂഹിക ശരീരത്തിന്റെ ജീർണ്ണതയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കടക്കെണിയിലേക്ക് വീഴുന്ന വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ വേഗത കവിതയുടെ ഘടനയിലും കാണാം. വളരെ പെട്ടെന്നാണ് അയാളുടെ പതനം സംഭവിക്കുന്നത്. “ഒന്നാം നാൾ ജപ്തി വന്നു, രണ്ടാം നാൾ അറസ്റ്റ് വന്നു, മൂന്നാം നാൾ ഇഞ്ചംങ്ഷൻ, നാലാം നാൾ നാണം വന്നു” എന്നീ വരികൾ, ഉപഭോഗസംസ്കാരം എത്ര അതിവേഗത്തിലാണ് മനുഷ്യനെ സാമൂഹികമായി ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നതെന്ന് കാണിക്കുന്നു. രോഗങ്ങളും നാണക്കേടും വരുമ്പോൾ മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ എന്ന പഴയ തൻ്റേടി തന്റെ സകല ദുശ്ശീലങ്ങളും നിർത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിനകം അയാൾക്ക് സ്വന്തം അസ്തിത്വം തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. “പഴയപേരു് മറന്നുപോയി മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ” എന്ന വരി, സാമ്പത്തികവും ശാരീരികവുമായ തകർച്ചയ്ക്കപ്പുറം ഒടുവിൽ മനുഷ്യന് സംഭവിക്കുന്ന സമ്പൂർണ്ണമായ സ്വത്വനഷ്ടത്തെയാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.

ജപ്തിയും അറസ്റ്റും നാണക്കേടും നീലകണ്ഠനെ സമൂഹത്തിൽ നിന്നും പതിയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. എന്നാൽ കവിതയുടെ പരകോടി (ക്ലൈമാക്സ്) നിൽക്കുന്നത് ഉറ്റവർ നടത്തുന്ന കല്ലേറിലാണ്.

“പകൽവെട്ടം പോലെയല്ലോ
നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും
കെട്ടിയോളും കുട്ടികളും
കല്ലെറിഞ്ഞു.”

“പാപം ചെയ്യാത്തവർ കല്ലെറിയട്ടെ”* എന്ന ക്രിസ്തുവചനത്തെ കടമെടുത്ത് കവി ഇവിടെ തിരുത്തുന്നു. “ലോണുവാങ്ങാത്തോരുമാത്രം / കല്ലെറിഞ്ഞാൽ മതിയെന്നു് / നിലവിളിച്ചൂ നീലകണ്ഠൻ…” സമൂഹത്തിൽ എല്ലാവരും ഉപഭോഗസംസ്കാരത്തിന്റെ ഇരകളാണ്. എന്നിട്ടും തങ്ങളിലൊരാൾ വീഴുമ്പോൾ സമൂഹവും കുടുംബവും അയാളെ കല്ലെറിയുന്നു. ആധുനിക സമൂഹത്തിന്റെ സഹാനുഭൂതിയുടെ മരണത്തെയും കപടസദാചാരത്തെയുമാണ് പൊളിച്ചു കാട്ടുന്നത്.

ലളിതമായ ഭാഷയ്ക്കുള്ളിൽ കറുത്ത ആക്ഷേപഹാസ്യം ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കുന്നതാണ് ഈ കവിതയുടെ ശില്പം. ആഗോളീകരണം നമ്മുടെ അടുക്കളയിലും സ്വീകരണമുറിയിലുമെത്തിയത് വിദേശ വാക്കുകളിലൂടെയാണ്. ഐ.എം.എഫ്, ഹയർപർച്ചേസ്, പാർലർ, ഇംപോർട്ടഡ്, ലോൺ, ഡിസ്ക്, ഇഞ്ചങ്ഷൻ തുടങ്ങിയ ഇംഗ്ലീഷ് പദങ്ങളുടെ അതിപ്രസരം കവിതയിലുടനീളം കാണാം. ഇത് ഭാഷാപരമായി നമ്മൾ കീഴടക്കപ്പെട്ടതിന്റെ സൂചനയാണ്. കൂടാതെ കവിതയിലുടനീളം “വന്നു”, “വേണം” എന്നീ വാക്കുകളുടെ നിരന്തരമായ ആവർത്തനം കാണാം. വിപണിയിലെ പുതിയ ഉൽപ്പന്നങ്ങളും പ്രലോഭനങ്ങളും എങ്ങനെയാണ് നമ്മുടെ സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക് ഇടതടവില്ലാതെ ‘വരുന്നതെന്നും’, അവ സ്വന്തമാക്കാൻ നമ്മൾക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും പണം ‘വേണമെന്നുമുള്ള’ കമ്പോളത്തിന്റെ ഭീകരമായ വർത്തമാനകാലത്തെ ഈ ആവർത്തനം കൃത്യമായി ധ്വനിപ്പിക്കുന്നു. മികച്ചൊരു സാംസ്കാരിക നിരൂപകൻ കൂടിയായിരുന്ന എ. സി. ശ്രീഹരി നവമലയാളിയുടെ ജീവിതത്തെ ഒരു പോസ്റ്റ്മോർട്ടം ടേബിളിൽ കിടത്തി കീറിമുറിച്ച് കാണിക്കുകയാണ് ഈ കവിതയിലൂടെ ചെയ്യുന്നത്. വ്യാജപ്രതാപങ്ങളുടെ കൊടിമരത്തിൽ നിന്നും കടങ്ങളുടെയും രോഗങ്ങളുടെയും പടുകുഴിയിലേക്കുള്ള മലയാളിയുടെ പതനം ഏറ്റവും തീക്ഷ്ണമായി കവിതയിൽഅനുഭവപ്പെടുന്നു. കാലത്തിന് മുൻപേ നടന്നതും വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഗതികേടുകളെ എവിടെ ലോൺ എന്ന കവിതയിലൂടെ കൃത്യമായി ദർശിച്ചതുമായ ശ്രീഹരിയുടെ അകാലവിയോഗം കവിതാലോകത്തെ വേറിട്ട വഴികളിലെ നികത്താനാവാത്ത വിടവാണ്. അദ്ദേഹം ഓർമ്മയാകുമ്പോഴും കവിത മുന്നറിയിപ്പായി അനിഷേധ്യമായ സത്യമായി നിലനിൽക്കുന്നു.

***

എവിടെ ലോൺ

എ.സി. ശ്രീഹരി

പഴയൊരോട്ടോ തൂക്കിവിറ്റൂ
പുതിയ ഫോറിൻ കാറു വാങ്ങീ
മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ.
പഴയൊരില്ലം പുതുക്കിവെച്ചു
പുതുമനയ്ക്കൽ നീലകണ്ഠൻ.
നാലുകെട്ടിൽ മാർബിളിട്ടു
തെക്കിനിത്തറ പടിഞ്ഞേറ്റ
വടക്കിനിയും കടപ്പയിട്ടു.
കടം നല്കാൻ ബാങ്കുവന്നു
ഐ എം എഫ്, ലോകബാങ്ക്
ഹയർപർച്ചേർസ് സ്കീമു വന്നു
ആകെ മുങ്ങീ നീലകണ്ഠൻ.
ഫെയറാൻലവ്ലി ക്രീമുവന്നു
ഐസ്ക്രീമിൻ പാർലർ വന്നു
ഞാനുമോളും തട്ടാനും
ഇംപോർട്ടഡ് കാറുമുണ്ടായ്.
എവിടെ ലോൺ?
(ഇവനു ജാമ്യമീ-
ഞാനാണു് ദൈവമേ!)
നീലകണ്ഠൻ ചോദിച്ചു
വരിവരിയായി ലോൺ വന്നു
മുങ്ങിനീന്തീ നീലകണ്ഠൻ.
അയൽക്കാരന്നസൂയയായി
ഓനീഡാത്തണ്ടർ വന്നു
ടൈപ്പ് റൈറ്റർ തുരുമ്പെടുത്തു
കംപ്യൂട്ടർ മിന്നാമിന്നി
മിനുങ്ങി നിന്നു.
പഴയകാല പ്രതാപങ്ങൾ
പൈതൃകമായി ശാന്തമായി
കരുണമായി ബീഭത്സമായി
നിവർന്നുപൊങ്ങീ നീലകണ്ഠൻ.
സൂര്യനെല്ലിക്കാടുപൂത്തു
കുമരകത്തു് കുളിരുവന്നു
കല്ലുവാതിൽക്കടുക്കനിട്ടൂ
നീലകണ്ഠൻ.
ആന്ധ്രക്കാർ അരി തന്നു
പച്ചക്കറി കന്നടക്കാർ
അണ്ണാച്ചിത്തമിഴൻമാർ
പണികളെല്ലാമവരെടുത്തു.
പുരോഗമനം പത്തിതാഴ്ത്തി
പുട്ടപർത്തീപ്പോയി വന്നു.
അധോഗമനം
ഹോളിവുഡ്ഡായ്
ബോളിവുഡ്ഡായ്
നിളാവുഡ്ഡായ്
തിരയഴിഞ്ഞു.
ഡിസ്ക് വാങ്ങി
ഡിസ്കവറി വാങ്ങി
ഡിസ്ക്കിളകിക്കിടപ്പായി
കോട്ടക്കൽപ്രതിമയായി
നീലകണ്ഠൻ.
ഉഴിഞ്ഞിട്ടും പിഴിഞ്ഞിട്ടും
പിഴിഞ്ഞൂറ്റിക്കുടിച്ചിട്ടും
നട്ടെല്ലു് നീരുന്നില്ല.
ആശുപത്രീൽ കിടപ്പാനായ്
ലോണുവേണം
അത്യാവശ്യം കുടിപ്പാനായ്
ലോണു വേണം.
ഇണയ്ക്കാളെ വേണമെങ്കിൽ
പണംവേണം, ലോണു ദൈവം.
മക്കൾക്കു് പഠിപ്പാനായ്
ലോണ് വേണം
നീലകണ്ഠനു് പഠിപ്പിക്കാൻ
ലോണു വേണം.
കെട്ടിയോൾക്കു്
കെട്ടിവെക്കാൻ
ലോണ് വേണം.
വീടുപണി മുഴുപ്പിക്കാൻ
വിടുപണിക്കു് ലോണ് വേണം
ലോണടക്കാൻ
ലോണുവാങ്ങീ
നീലകണ്ഠൻ.
ഒന്നാം നാൾ ജപ്തി വന്നു
രണ്ടാം നാൾ അറസ്റ്റ് വന്നു
മൂന്നാം നാൾ ഇഞ്ചംങ്ഷൻ
നാലാം നാൾ നാണം വന്നു.
കൊളസ്ട്രോള് കൂടി വന്നു
പ്രഷറ് വന്നു ഷുഗറ് വന്നു
അക്വയേഡ് ഇമ്യൂണിറ്റി
ഇറ്റിറ്റായി കുറഞ്ഞുവന്നു.
മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ
കുടി നിർത്തി വലി നിർത്തി.
പഴയപേരു് മറന്നുപോയി
മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ.
പകൽവെട്ടം പോലെയല്ലോ
നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും
കെട്ടിയോളും കുട്ടികളും
കല്ലെറിഞ്ഞു.
ലോണുവാങ്ങാത്തോരുമാത്രം
കല്ലെറിഞ്ഞാൽ മതിയെന്നു്
നിലവിളിച്ചൂ നീലകണ്ഠൻ…

***