വ്യവസ്ഥാപിത ജീവിതത്തിൽ ഹരിത നടത്തുന്ന വിപ്ലവമാണ് “ഹരിത വിപ്ലവം“. മനോജ് ജാതവേദരുടെ ഈ കഥ പുരുഷകേന്ദ്രീകൃതവും ഏകശിലാത്മകവുമായ അധികാര രൂപങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിടുതൽ കൂടിയാണ്. ഇതിനായിട്ടാണ് കുടുംബം, ജോലി, സാമൂഹിക പദവി എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഹരിത പുറത്തുകടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. ലോകത്തെ നോക്കുന്ന അവളുടെ രീതി അതോടെ വ്യത്യസ്തമാകുന്നു. ഇത് അസ്തിത്വപരമായ മാറ്റമാണ്.
മനുഷ്യൻ എന്ന അഹന്തയിൽ നിന്ന് മാറി അവൾ മൃഗങ്ങളിലേക്ക് അടുക്കുന്നു. പുല്ലാന്റണ്ണിയുടെ നായയുമായി ഹരിത പുലർത്തുന്ന ആത്മബന്ധം ശ്രദ്ധേയമാണ്. മനുഷ്യഭാഷയേക്കാൾ നായയുടെ വിലാപമാണ് അവൾക്ക് വിനിമയക്ഷമമാകുന്നത്. സംസാരത്തേക്കാൾ അവൾ നിശബ്ദതയെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങുന്നു.
വ്യക്തിയുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാമൂഹിക യന്ത്രങ്ങളുമായി കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോഴാണ് സംഘർഷമുണ്ടാകുന്നത്. ഹരിതയുടെ ഓഫീസിലെ പെരുമാറ്റം ഒരു സ്കിസോയ്ഡ് അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അധികാരം ആവശ്യപ്പെടുന്ന വിശദീകരണങ്ങൾക്ക് അവൾ നൽകുന്ന മറുപടികൾ യുക്തിരഹിതമായി തോന്നാം. എന്നാൽ ആ യുക്തിരാഹിത്യം വ്യവസ്ഥയോടുള്ള അവളുടെ കലഹമാണ്.
അതിന്റെ ഭാഗമായ് സമൂഹം നിശ്ചയിച്ച സാധാരണ ജീവിതക്രമത്തിൽ നിന്ന് ഹരിത ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നു. അവൾ സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഒരു പുതിയ ഭൂപടം നിർമ്മിക്കുന്നു. നിലവിലുള്ള ചട്ടക്കൂടുകളിൽ നിന്ന് ചോർന്നുപോകുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. ആശുപത്രി വാസത്തിന് ശേഷം അവൾ തിരിച്ചെത്തുന്നത് പഴയ ഹരിതയായല്ല.
അവളുടെ മൗനം കേവലം നിഷ്ക്രിയമല്ല. അത് അധികാരരൂപങ്ങളെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഭർത്താവായ ജയറാമിന് അവളെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തത് അയാൾ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായതുകൊണ്ടാണ്. ഹരിതയുടെ ലോകം കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായ സംവേദനങ്ങളിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്നു. ഗന്ധം, സ്പർശം, നിശബ്ദത എന്നിവയിലൂടെ അവൾ ലോകത്തെ പുനർ നിർവചിക്കുന്നു.
കഥയിലെ നായകൾ വെറും മൃഗങ്ങളല്ല. അവ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള ജൈവികതയുടെ അടയാളങ്ങളാണ്. ഹരിത ആ ജൈവികതയുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കുന്നു. തന്റെയുള്ളിലെ മനുഷ്യകേന്ദ്രീകൃതമായ യുക്തിയെ അവൾ അഴിച്ചുമാറ്റുന്നു. ഈ അഴിച്ചുമാറ്റലാണ് ഇതിലെ വിപ്ലവം.
ഓഫീസിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സസ്പെൻഷൻ അവളെ തളർത്തുന്നില്ല. അത് അവൾക്ക് കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നു. സാമൂഹികമായ ബാധ്യതകളിൽ നിന്ന് അവൾ വിമുക്തയാകുകയാണ്. ഈ വിടുതലിലൂടെ അവൾ ഒരു പുതിയ അസ്തിത്വത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. ലോകം അവളെ രോഗിയായി കാണുമ്പോഴും അവൾ ഒരു പുതിയ ജീവിതം കണ്ടെത്തുന്നു.
***
ദ്യുതി എന്ന കഥാപാത്രം സാഷ എന്ന നായയോട് പുലർത്തുന്ന ബന്ധം ഹരിതയുടെ ലോകത്തിന് മറ്റൊരു തലം നൽകുന്നു. സാഷ വെറുമൊരു വളർത്തു മൃഗമല്ല. ദ്യുതിയുടെ ഏകാന്തത പങ്കുവെക്കുന്ന ഒരു അസ്തിത്വമാണ്. നായയുടെ ഓരോ ചലനവും ദ്യുതി സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നു. മൃഗങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ വികാരങ്ങളെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇത് ദ്യുതിയുടെയും ഹരിതയുടെയും ലോകങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ഗ്രിഗറി ബേൺസിന്റെയും ആദം മിക്ലോഷിന്റെയും നായകളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ കഥയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പ്രസക്തമാണ്. നായകൾക്ക് മനുഷ്യന്റെ വികാരങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുമെന്ന് അവർ സ്ഥാപിക്കുന്നു. എം.ആർ.ഐ സ്കാനിംഗിലൂടെ നായകളുടെ തലച്ചോറിലെ മാറ്റങ്ങൾ അവർ പഠിച്ചിട്ടുള്ളത് ശാസ്ത്ര സത്യമാണ്. ഹരിത നായയോട് കാണിക്കുന്ന സഹാനുഭൂതി ശാസ്ത്രീയമായ ഇത്തരം നിരീക്ഷണങ്ങളോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. മനുഷ്യനും മൃഗവും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ അവിടെ മായുന്നു.
വ്യവസായ ശാലകളുടെ യാന്ത്രികതയ്ക്കെതിരെ ഹരിത നടത്തുന്ന വിപ്ലവം നിശബ്ദമാണ്. ലാഭം മാത്രം ലക്ഷ്യമിടുന്ന കമ്പനി സംസ്കാരത്തോട് അവൾക്ക് പൊരുത്തപ്പെടാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഹരിതയുടെ ‘ഹരിതവിപ്ലവം’ യന്ത്രങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള ജൈവമായ കലഹമാണ്. അതിനു വേണ്ടി ഉല്പാദനക്ഷമത എന്ന അളവുകോലിനെ അവൾ തള്ളിക്കളയുന്നു. മനുഷ്യനെ യന്ത്രമാക്കുന്ന വ്യവസ്ഥയോട് അവൾ സഹകരിക്കാതാകുന്നു.
സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതത്തോടുള്ള സഹവർത്തിത്വം ഹരിതയിൽ ദർശിക്കാം. പുല്ലാന്റണ്ണിയെപ്പോലെയുള്ള മനുഷ്യരുടെ വേദനകൾ അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. അധികാര ശ്രേണിയിലുള്ളവരേക്കാൾ അവൾക്ക് അടുപ്പം താഴെത്തട്ടിലുള്ളവരോടാണ്. അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ നിസ്സഹായതയും ഏകാന്തതയും ഹരിത സ്വന്തം ജീവിതവുമായി ചേർത്തുപിടിക്കുന്നു. പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ലോകമാണ് അവളുടെ വാസസ്ഥലം.
അങ്ങനെ ഹരിത ഒരു നിഗൂഢ യാത്രയുടെ ഭാഗമാകുന്നു. അവൾ തിരിച്ചെത്തുന്നത് മനുഷ്യർ നിശ്ചയിച്ച അതിരുകളിലേക്കല്ല. സ്കൂട്ടറിന്റെ ഹാൻഡിലിൽ തൊടുമ്പോൾ അവൾ ഒരു പുതിയ സ്പർശം അനുഭവിക്കുന്നു. നരച്ച മഞ്ഞനിറമുള്ള ആ നായയുടെ നോട്ടം അവളിൽ അവശേഷിക്കുന്നു. ഹരിത ഇപ്പോൾ ഒരു ഉടമയോ ഭാര്യയോ ജീവനക്കാരിയോ അല്ല.
തുടർന്ന് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ദുർബലമായ ജീവി മനുഷ്യനാണെന്ന് അവൾ അറിയുന്നു. ആ തിരിച്ചറിവ് അവൾക്ക് നൽകുന്നത് വലിയൊരു കരുത്താണ്. വാക്കുകൾക്ക് പകരമായി അവൾ ഗന്ധങ്ങളെയും നിഴലുകളെയും സ്വീകരിക്കുന്നു. ലോകം നിശ്ചയിച്ച യുക്തിയുടെ വെളിച്ചം അവൾക്ക് ആവശ്യമില്ലാതാകുന്നു. ഇരുട്ടിന്റെയും നിശബ്ദതയുടെയും പുതിയൊരു ഭാഷ അവൾ പഠിച്ചെടുക്കുന്നു.
നായയുടെ കണ്ണുകളിലെ ആഴം ഹരിതയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പടരുന്നു. അവിടെ ചോദ്യങ്ങളോ ഉത്തരങ്ങളോ അവശേഷിക്കുന്നില്ല. അവൾ ആ നായയുടെ പിൻഗാമിയായി മാറുകയാണ്. മനുഷ്യ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചരിത്രം അവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. പുതിയൊരു ജൈവചരിത്രത്തിന്റെ തുടക്കമായി ഹരിത മാറുന്നു. ആ മാറ്റം പ്രവചനാതീതവും മനോഹരവുമായ ഒരു പ്രവാഹമായിത്തീരുന്നു.
മനുഷ്യൻ നിർമ്മിച്ച അധികാര ക്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് ഹരിത പൂർണ്ണമായും പുറത്തുകടക്കുന്നു. അവളുടെ മാറ്റം കേവലം ഒരു വ്യക്തിയുടെ പിൻവാങ്ങലല്ല. അത് പ്രകൃതിയുടെയും സഹജീവികളുടെയും ഭാഷയിലേക്കുള്ള മടക്കമാണ്. അങ്ങനെ അവൾ ഒരു പുതിയ അസ്തിത്വമായി പരിണമിക്കുന്നു.
യാന്ത്രികമായ വ്യവസായ ലോകം അവൾക്ക് അന്യമായി മാറുന്നു. ലാഭനഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കുപുസ്തകങ്ങൾ അവൾ ദൂരെയെറിയുന്നു. പകരം പുല്ലാന്റണ്ണിയുടെ വിലാപവും സാഷയുടെ നിശബ്ദതയും അവൾ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു. മനുഷ്യകേന്ദ്രീകൃതമായ ലോകത്തിന് ഹരിതയുടെ ഈ വിപ്ലവം അവിശ്വസനീയമായി തോന്നാം.
ശാസ്ത്രം നായകളുടെ തലച്ചോറിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഹരിത ഹൃദയം കൊണ്ട് അനുഭവിക്കുന്നു. മൃഗങ്ങളുടെ സ്നേഹം കേവലം വികാരമല്ലെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. അത് മനുഷ്യർക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ വിശിഷ്ടമായ ഒരു സംവേദനമാണ്. ഈ ബോധ്യം അവളെ കൂടുതൽ ഏകാന്തതയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
സമൂഹത്തിന്റെ കണ്ണിൽ ഹരിത ഒരു പരാജയമായിരിക്കാം. എന്നാൽ അവളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അവൾ സ്വതന്ത്രയാണ്. തടവറകളില്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തെ അവൾ സ്വയം നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നു. ആ ലോകത്ത് മനുഷ്യനും മൃഗവും ഒരേ ജൈവതാളത്തിൽ ചലിക്കുന്നു.
ഹരിത ആ നരച്ച നായയുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ ലോകത്തെ കാണുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിലനിന്ന അവസാന മനുഷ്യപ്പറ്റും അലിഞ്ഞുപോകുന്നു. അവൾ ഒരു ഉടമയല്ല, മറിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ ഒരു കണ്ണി മാത്രമാകുന്നു. ഹരിത നടത്തുന്ന ഹരിതവിപ്ലവം അങ്ങനെ പൂർത്തിയാകുന്നു. അത് പച്ചപ്പിന്റെ കഥയാകാതെ തിരിച്ചറിവുകളുടെ വിപ്ലവമായിമാറുന്നു.
No Comments yet!