ഞാന് മരിക്കുമ്പോള്
അടക്കുക വിണ്ണില്,
പോരാടുവാനില്ലയങ്ങാരും.
കുട്ടികള് പന്തുതട്ടും
നിറയൊഴിഞ്ഞ ഷെല്ലാല്
(കാണുമതു ഞാനങ്ങു നിന്ന്, കണ്നിറയെ).
ഈദിന്റെയപ്പങ്ങള്
ഉമ്മൂമ്മ
ചുട്ടിടും
(രുചിക്കുമത് ഞാനങ്ങു നിന്ന്, കൊതി തീരെ).
പൊടിമീശപ്പയ്യന്മാര്
ഓറഞ്ചിന് ചോട്ടിലായ്
പ്രണയസന്ദേശം കുറിക്കും
(വായിക്കുമങ്ങു നിന്നതു കണ്-
നിറയെ ഞാന്)
അതിരിലെപ്പട്ടാളം
പുതിയൊരു
തോക്കില്നിറയ്ക്കുമുണ്ട
(കേള്ക്കുമതുമങ്ങു നി-
ന്നെന്റെ ചെവി തുളയെ).
തീയുണ്ട പെയ്യവേ വെള്ളം
തിളയ്ക്കുന്നടുപ്പില്,
മരണവും
(മണക്കുമതും
അങ്ങു നിന്നു ഞാന്,
എന് മൂക്കു നിറയെ).
അടക്കണം
മരിക്കുമ്പോഴെന്നെ
വിണ്ണില്,
അവിടമിപ്പോഴും
പ്രശാന്തം.
പോരാടുവാനില്ല, അവിടെയിന്നാരും.
***
(ലോര്കയോട് കടപ്പാട്)
വിവ: സജയ് കെ.വി.
No Comments yet!