വാക്കുകൾ ചിലപ്പോൾ
മൗനത്തിന്റെ കരിമ്പടത്തിനുള്ളിൽ
ശാന്തമായി ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നതായി നടിച്ചു കളയും
വിഷാദത്തിന്റെ മഞ്ഞുമഴയേറ്റാവണം
ചില വാക്കുകൾ ഉറഞ്ഞു നിശ്ശബ്ദമാകുന്നത്
രാകി മൂർപ്പിച്ച പോലെ
ചിലത് കുത്തി നോവിക്കാൻ ഇടം തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കും
തിര പോലെ അടിച്ചെത്തി
തീരം കാണാത്ത പോലെ
ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ പിൻവലിയും ചിലത്
തമ്മിൽ തൊടാതെ അകലം പാലിക്കുമെന്ന്
ചില വാക്കുകൾ ഓർമ്മപ്പെടുത്തും
കെട്ടിപ്പുണർന്ന് ചിരിയൊച്ച തീർക്കാൻ മത്സരിക്കും ചിലത്
ഒരു കൈയ്യകലത്തിൽ
വീഴ്ത്തിയിട്ട് ഓടാൻ
കാത്തിരിക്കുന്ന വാക്കുകളാണത്രേ
ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ
തിങ്ങി നിറഞ്ഞ്…
***
വെടിച്ചില്ല പോലെ ഉള്ളിൽ കുത്തിയിറങ്ങുന്ന കനലാം നൊമ്പരങ്ങളുടെ നേർപകർച്ചകൾ.