അൻപ്

തൂമഞ്ഞു തൂവുന്ന കണ്ണീർക്കണങ്ങൾക്ക്,
തുമ്പിച്ചിറകുകളുടെ തുള്ളാട്ടങ്ങൾക്ക്,
ഉയരങ്ങൾ തേടുന്ന പറവക്കൂട്ടങ്ങൾക്ക്‌,
വീണുവാടുന്ന ഇലനൊമ്പരങ്ങൾക്ക്,
പയ്യെ വീശുന്ന കാറ്റിന്റെ നെടുവീർപ്പിന്,
അരുവികളുടെ പതം പാട്ടുകൾക്ക് –
ജീവന്റെ മിന്നായമൊഞ്ചിനൊരു ഗീതം
ജീവിതം തെന്നിനീങ്ങുന്നതിൻ മൃദുമർമ്മരം.

തകർന്നവർക്ക്‌,
മുറിവേറ്റവർക്ക്,
കാലത്തിനടിയിൽപെട്ടു ചതഞ്ഞവർക്ക്,
ഉള്ളു പൊള്ളിയവർക്ക്, ഉരിയാടാത്തവർക്ക്,
ഇരുളാഴങ്ങളിൽ പിടയും
മുറിവുകളുടെ മൂകതയ്ക്ക്,
പിടിതരാതെ തിരിയുന്ന ഭൂലോകത്തിൻ്റെ വന്യതയ്ക്ക് –
അവിടെ
സുഖവും ദു:ഖവും,
ഇരുളും വെളിച്ചവും,
പ്രണയവും പതനവും
ഊടും പാവുമിട്ട
കരൾത്തുടിപ്പോരോന്നിന്റേയും
മഹേന്ദ്രജാലത്തിന്.

അൻപ്‌ –
കാലദേശങ്ങളെ കവച്ചുകടന്ന്
കേവലം വാക്കുകൾക്ക്‌ എത്താക്കൊമ്പത്ത്‌
വിടർന്ന പൂവ്, പേരൻപ്.

***

Translated to Malayalam by Prasanna Varma